العلامة المجلسي
29
مفاتح الغيب ( به ضميمه آداب نماز شب ) ( فارسى )
به او گرمى آتش جهنم را . پس فرمود : كه يا على بسيارى از مردم اگر عمل كنند به آنچه من مىگويم در نهايت مرتبه عبادت خواهد بود هر چند عبادت ايشان كم نمايد ، و اگر نه ترس آن داشتم كه طاغيان اين امت دين مرا ضايع كنند هر آينه اين سرّ را فاش مىكردم و به همه كس مىگفتم ، لهذا نمىخواهم كه غير كسى كه محل اعتماد باشد بداند . بدان كه در شب معراج چون به آسمان هفتم رسيدم نظر كردم به سوى فرجهاى از عرش الهى كه نور از آن مىجوشيد مانند ديگى كه در جوش باشد ، پس چون خواستم برگردم مرا نزد آن فرجه نشانيدند ، و ندا به من رسيد كهاى محمد پروردگارت تو را سلام مىرساند و مىگويد كه تو گرامىترين خلقى نزد او ، و نزد او علمى است كه از جميع پيغمبران و امتهاى ايشان پنهان داشته است به غير تو و هر كه را به پسندى تو از امت تو ، و كسى كه او به پسندد بعد از خود ، و چون اين دعاها را بخوانند گناهان گذشته ايشان بر طرف شود ، و بعد از آن از گناه نترسند ، و به اين سبب امر مىكنم تو را به كتمان آن ، تا آن كه عمل كنندگان اكتفا به اين نكنند و دست از ساير طاعات بردارند . پس در ضمن دعاها فرمود : كه يا محمد ، هركه او را دو امر پيش آيد و خواهد كه از براى او اختيار كنم هر يك را كه نزد من پسنديدهتر است ، پس وقتى كه اراده آن امر مىكند اين دعا را بخواند : اللهم اخترلى بعلمك ، و وفقنى لرضاك و محبتك ، اللهم اخترلى بقدرتك و جنبنى بعزتك مقتك و سخطك ، اللهم اخترلى فيما أريد من هذين الامرين - و نام مىبرى از آن دو أمر را - أسرهما الىّ ، و أحبّهما اليك ، و اقربهما منك ، و أرضا همالك ، اللهمّ انّى أسالك بالقدرة الّتى زويت بها علم الاشياء كلّها عن جميع خلقك ، فانّك عالم بهواى و سريرتى و علانيتى ، فصلّ على محمد و آله ، واسفع بناصيتى الى ما تراه لك رضاً ولى صلاحاً فيما استخرتك فيه حتى تلزمنى من ذلك أمراً أرضى فيه بحكمك ، و أتكل فيه على قضائك ، واكتفى فيه بقدرتك ، و لاتلبنى و هواى لهواك مخالف ، و لا ما أريد لما تريد لى مجانب ، اغلب بقدرتك التى تقضى بها ما أحببت على من احببت بهواك هواى ،